Όταν η καρδιά μας βαραίνει από τις θλίψεις και τα μάτια μας γεμίζουν δάκρυα, ας μη λησμονούμε ότι δεν είμαστε μόνοι. Ο Χριστός περπάτησε πρώτος τον δρόμο του πόνου. Σταυρώθηκε από αγάπη για εμάς, για να μη νιώσει ποτέ κανείς εγκαταλελειμμένος. 

Όσο σκοτεινή κι αν φαίνεται η νύχτα, η αυγή του Θεού πλησιάζει. Όσο βαθιά κι αν είναι η πληγή, η αγάπη Του είναι βαθύτερη. Όσο βαρύς κι αν είναι ο σταυρός μας, τα χέρια Του τον σηκώνουν μαζί μας. 

Ο Θεός δεν είναι η αιτία των πειρασμών και των θλίψεων. Όμως, ως στοργικός Πατέρας, δεν επιτρέπει να δοκιμαστούμε περισσότερο από όσο μπορούμε να αντέξουμε. Ο απόστολος Παύλος μάς διαβεβαιώνει: «Πιστός δε εστιν ο Θεός, ος ουκ εάσει υμάς πειρασθήναι υπέρ ο δύνασθε, αλλά ποιήσει συν τω πειρασμώ και την έκβασιν» (Α΄ Κορ. 10,13). Δεν μας αφήνει μόνους στη μάχη, αλλά στέκεται δίπλα μας, μας κρατά από το χέρι και μας ανοίγει τον δρόμο της ελπίδας. 

Ο άγιος Παΐσιος έλεγε: «Ο Θεός δεν θα αφήσει ποτέ μια δοκιμασία, αν από αυτήν δεν πρόκειται να βγει κάτι καλό». Και συμβούλευε: «Να έχετε εμπιστοσύνη στον Θεό. Εκείνος ξέρει τι χρειάζεται ο καθένας και πότε το χρειάζεται». Πίσω από κάθε δοκιμασία κρύβεται η πρόνοια του Θεού και μια ευκαιρία για πνευματική ωρίμανση. 

«Μη φοβού, μόνον πίστευε» (Μάρκ. 5,36), μας λέγει ο Κύριος. Και ο ψαλμωδός μάς υπενθυμίζει: «Εγγύς Κύριος τοις συντετριμμένοις την καρδίαν και τους ταπεινούς τω πνεύματι σώσει» (Ψαλμ. 33,19). 

Μην αφήνεις την απελπισία να σου κλέψει την ελπίδα. Ο Χριστός αναστήθηκε. Το φως νίκησε το σκοτάδι. Και καμία θλίψη δεν είναι πιο δυνατή από την αγάπη του Θεού. 

Όσο υπάρχει Χριστός, υπάρχει ελπίδα. 

Όσο υπάρχει προσευχή, υπάρχει δύναμη. 

Όσο υπάρχει αγάπη, υπάρχει ζωή. 

Κράτα λίγο ακόμη. Προσευχήσου λίγο ακόμη. Εμπιστεύσου λίγο ακόμη. 

Ο Χριστός δεν σε ξέχασε ποτέ. 

Μητροπολίτης Ταμασού και Ορεινής Ησαΐα;