Η ανυπακοή μέσα στην οποία κρύβεται και παράγεται τελικά και το σχίσμα είναι μία από τις μεγαλύτερες πληγές της Εκκλησίας, διότι διασπά το Σώμα του Χριστού και στερεί από τον άνθρωπο τη χάρη της ενότητας. Ο Κύριος προσευχήθηκε «ἵνα πάντες ἓν ὦσιν» (Ιω. 17,21), ενώ ο Απόστολος Παύλος παραγγέλλει «σκοπεῖν τοὺς τὰς διχοστασίας ποιοῦντας… καὶ ἐκκλίνετε ἀπ’ αὐτῶν» (Ρωμ. 16,17).

Ο άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος διδάσκει ότι όπου υπάρχει ο επίσκοπος, εκεί είναι η Εκκλησία, ενώ ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος τονίζει ότι το σχίσμα είναι αμάρτημα βαρύτατο, το οποίο δεν θεραπεύεται εύκολα ούτε με το αίμα του μαρτυρίου. Ρίζα του σχίσματος είναι συνήθως ο εγωισμός και η φιλαυτία, που τυφλώνουν ακόμη και ενάρετους ανθρώπους.

Αντίθετα, η ταπείνωση και η υπακοή θεραπεύουν τις πληγές της ψυχής και διαφυλάσσουν την ενότητα. Στην πολύπαθη Κύπρο, όπου η πατρίδα μας εξακολουθεί να υποφέρει από την κατοχή και πολλούς σύγχρονους πειρασμούς, κάθε διχασμός αποδυναμώνει όχι μόνο την εκκλησιαστική αλλά και την εθνική μας συνοχή.

Γι’ αυτό οφείλουμε να παραμένουμε ενωμένοι γύρω από την κανονική Εκκλησία, «σπουδάζοντες τηρεῖν τὴν ἑνότητα τοῦ Πνεύματος ἐν τῷ συνδέσμῳ τῆς εἰρήνης» (Εφ. 4,3), ώστε να διαφυλάσσεται η πίστη, η ενότητα και η ελπίδα του λαού μας.

Μητροπολίτης Ταμασού και Ορεινής Ησαΐας