Στην τροφό αυτού Ιερά Βασιλική και Σταυροπηγιακή Μονή της Ελεούσας του Κύκκου ιερούργησε σήμερα Κυριακή, 16 Αυγούστου 2026, ο ΠανιερώτατοςΜητροπολίτης Ταμασού και Ορεινής κ. Ησαϊας.

Ο Πανιερώτατος χοροστάτησε στον Όρθρο και προέστη ακολούθως της θείας Λειτουργίας στο Καθολικό της ιστορικής Μονής του Κύκκου συμπαραστατούμενοςαπό τον Έφορο της Μονής Αρχιμανδρίτη Αγαθόνικο , τονιερομόναχο Βενέδικτο και τους ιεροδιακόνους Θεοφάνη και Εμμανουήλ. Στο Ιερό Βήμα παρέστη συμπροσευχόμενος και ο εκ του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κυρήνης κ. Αθανάσιος, αδελφός, επίσης, της σεβασμίου Μονής.

Στην ευχαριστιακή σύναξη μετείχε πλήθος ευλαβών πιστών, οι οποίοι προσέτρεξαν και πάλι στις αυλές της Κυρίας Θεοτόκου της Ελεούσης Παναγίας του Κύκκου, προκειμένου να εκφράσουν τον σεβασμό και τις ευχαριστίες τους προς την Υπεραγία Θεοτόκο για τις συνεχείς δωρεές της, την ενίσχυση και παρηγοριά που προσφέρει καθημερινά στον λαό μας. 

Στον πατρικό και πνευματικό του λόγο προς το εκκλησίασμα, ο Μητροπολίτης Ταμασού, λαμβάνοντας αφορμή από το Ευαγγέλιο της ημέρας, έκανε λόγο για μια από τις βαθύτερες ασθένειες της ανθρώπινης ψυχής, τον εγωϊσμό και τη φιλαυτία.

Ερμηνεύοντας, μάλιστα, την σκληροκαρδία του άσπλαχνου δούλου της σημερινής ευαγγελικής περικοπήςσημείωσε πως «η ρίζα αυτής της σκληροκαρδίας είναι το υπερτροφικό “εγώ”. Ο άνθρωπος αρχίζει να βλέπει τον κόσμο μόνο μέσα από το προσωπικό του συμφέρον. Από τον εγωϊσμό γεννιέται η φιλαυτία, από τη φιλαυτία η σκληροκαρδία, από τη σκληροκαρδία η αδικία και τελικά η πνευματική αναισθησία». 

Σημείωσε, ακόμη, ότι «το προσωπικό συμφέρον γίνεται σημαντικότερο από τον άνθρωπο, τον πλησίον και την αξία του. η δύναμη σημαντικότερη από τη δικαιοσύνη. Το χρήμα σημαντικότερο από την αξιοπρέπεια. Η προσωπική προβολή και η εικόνα μας σημαντικότερη από την αλήθεια. Και τα αποτελέσματα είναι ενώπιον μας. Πόλεμοι, αδικίες, βία, εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, κοινωνικές ανισότητες, κάθε είδους διακρίσεις, μοναξιά και εγκατάλειψη. Το φοβερότερο όμως δεν είναι η ύπαρξη του κακού. Είναι ότι συνηθίζουμε να το βλέπουμε και να το βιώνουμε χωρίς να συγκλονιζόμαστε. Αυτή είναι η πνευματική αναισθησία».

Στη συνέχεια, ο Πανιερώτατος αναφέρθηκε στα αντίδοτα, τα φάρμακα, τα οποία θα μας βοηθήσουν να θεραπεύσουμε τις δηλητηριασμένες ψυχές μας από την πνευματική αναισθησία, θέτοντας ως πρώτο τηνταπείνωση. Έφερε, μάλιστα, ως παράδειγμα τον Κύριο, ο οποίος λέγει: «Μάθετε απ’ εμού, ότι πράος ειμι καιταπεινός τη καρδία» (Ματθ. 11,29), αλλά και συμπληρωματικά τον Απόστολο Παύλο, που τονίζει: «Τη ταπεινοφροσύνη αλλήλους ηγούμενοι υπερέχοντας εαυτών» (Φιλ.  2,4).   

Ως δεύτερο φάρμακο προβάλλεται η συγχώρεση. «“Άφετε καί άφεθήσεται ύμίν” (Λουκ. 6,37). Δεν μπορούμε να ζητούμε καθημερινά “άφες ημίν τα οφειλήματα ημών” και συγχρόνως να φυλακίζουμε τον αδελφό μας μέσα στη μνησικακία μας».

Το τρίτο και μεγαλύτερο φάρμακο είναι η αγάπη, το οποίο, όπως υπογράμμισε, «είναι το  μεγάλο πέρασμα του χριστιανού από το εγώ στο εμείς. Ο ίδιος ο Χριστός μας έδωσε το μέτρο: “καθώς ηγάπησα υμάς, ίνα και υμείς αγαπάτε αλλήλους”» (Ιω. 13,34).

Κατακλείοντας τον λόγο του ο Ταμασού Ησαΐας υπογράμμισε ότι «οι πόλεμοι αρχίζουν πρώτα μέσα στην ανθρώπινη καρδιά. Η αδικία αρχίζει όταν λέγω πρώτα εγώ. Η εκμετάλλευση αρχίζει όταν ο άλλος παύει να είναι αδελφός και γίνεται αντικείμενο του συμφέροντός μου. Γι’ αυτό ο Χριστός δεν ζητά απλώς να αλλάξει ο κόσμος αλλά να αλλάξει η καρδιά μας, “Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία ότι αυτοί τον Θεόν όψονται” και όταν αλλάξει η καρδιά αλλάζει και η κοινωνία. Τότε μπορούμε να βιώσουμε από αυτή τη ζωή τη βασιλεία του Θεού, η οποία, όπως γράφει ο Απόστολος Παύλος είναι “δικαιοσύνη και ειρήνη και χαρά εν Πνεύματι Αγίω”» (Ρωμ. 14,17).

Λουκάς Α. Παναγιώτου