Μέσα στους καιρούς της συγχύσεως και των διαιρέσεων, ο πιστός χριστιανός καλείται να μείνει σταθερός όχι με φανατισμό, αλλά με ταπείνωση, υπακοή, προσευχή και αγάπη. Η Εκκλησία του Χριστού πέρασε αιρέσεις, διωγμούς, σχίσματα και θύελλες μέσα στους αιώνες, αλλά δεν έπαψε ποτέ να είναι το σώμα του Χριστού, «καὶ πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς» (Ματθ. 16,18).

Όσοι σήμερα υπομένουν πίεση, κατηγορίες ή περιφρόνηση επειδή επιλέγουν να παραμένουν εντός της Εκκλησίας με διάκριση και ειρήνη, ας μη φοβούνται. Η αληθινή ομολογία δεν γεννά υπερηφάνεια και διάσπαση, αλλά σταυρό, δάκρυ, υπομονή και εμπιστοσύνη στον Θεό. Οι άγιοι Πατέρες αγωνίσθηκαν για την αλήθεια χωρίς να κόψουν τον εαυτό τους από το εκκλησιαστικό σώμα.

Ο Χριστός βλέπει τον κρυφό αγώνα, την πληγή της καρδιάς, την αγωνία και την σιωπηλή προσευχή εκείνων που μένουν πιστοί με ειρήνη. Και εκεί όπου υπάρχει ταπείνωση, υπομονή και αγάπη, εκεί αναπαύεται η χάρις του Αγίου Πνεύματος. Μην χάνετε την ελπίδα σας. Η νίκη της Εκκλησίας δεν έρχεται με κραυγές και καταδίκες, αλλά με αγιότητα ζωής, μετάνοια και εμπιστοσύνη στην πρόνοια του Θεού.

Μητροπολίτης Ταμασού και Ορεινής Ησαΐας